وقتی هنگام خندیدن بخش زیادی از لثه بهجای دندان دیده میشود، معمولاً یک عامل واحد در کار نیست. به همین دلیل انتخاب روش درست به این بستگی دارد که ریشهٔ ماجرا کدام است؛ نخستین گام همیشه یک تشخیص دقیق است، نه شروع فوری درمان.

پاسخ کوتاه به پرسش علت لبخند لثهای این است که رابطهٔ میان لب بالا، بافت لثه و استخوان فک در هر فرد به شکل متفاوتی از حالت متعادل فاصله میگیرد. شناخت اینکه کدام عامل نقش اصلی را دارد، مسیر کل درمان را تعیین میکند؛ بنابراین پیش از هر اقدام باید علت روشن شود. مهمترین عاملهای شناختهشده به این شرحاند:
چون هر یک از این عاملها درمان جداگانهای میطلبد، تشخیص درست پیششرط هر تصمیم بعدی است.
پس از روشنشدن علت، متناسب با آن یکی از روشهای زیر یا ترکیبی از آنها در نظر گرفته میشود. هدفِ درمان لبخند لثهای، برقراری تناسب میان لب، لثه و دندان است، نه یک تغییر چشمگیر.
برای مواردی که ریشهٔ مشکل پرتحرکی عضلهٔ لب است، تزریق بوتولینوم یک مسیر غیرجراحی و ساده است. مادهٔ تزریقی در عضلههای مسئولِ بالابردن لب بالا قرار میگیرد و ارتفاع بالارفتن لب هنگام خنده را محدود میکند. این کار در چند دقیقه انجام میشود و به بیحسی یا دورهٔ استراحت نیاز ندارد.
اثر آن موقتی است و پس از مدتی که عضله فعالیت خود را بازمییابد، برای حفظ نتیجه به تکرار جلسه نیاز است. بسیاری از افراد این روش را برای ارزیابی نتیجه پیش از انتخاب گزینههای ماندگارتر برمیگزینند.
در جراحی جابهجایی لب، با تغییر محل اتصال لب در داخل دهان، دامنهٔ بالارفتن لب بالا محدود میشود. نوار باریکی از بافت برداشته میشود تا حرکت رو به بالای لب هنگام خنده مهار شود. دورهٔ بهبود آن اغلب با تورم خفیف یک تا دو هفته همراه است.
برخلاف روش تزریقی، نتیجهٔ این روش میتواند چند سال دوام بیاورد؛ به همین دلیل برای افرادی که عامل اصلیشان تحرک بیش از حد لب است و نه علت استخوانی یا بافتی، گزینهٔ مناسبی بهشمار میرود.
در مواردی که بافت اضافهٔ لثه بخشی از دندان سالم را پوشانده است، با روش افزایش طول تاج، بافت اضافه برداشته میشود تا طول کامل دندان و تناسب طبیعی آن آشکار شود. این کار زیر بیحسی موضعی انجام میشود و بیشتر افراد طی چند روز به فعالیت عادی بازمیگردند.
این روش اغلب همراه با کارهای ترمیمی برنامهریزی میشود تا شکل نهایی دندان و لثه هماهنگ درآید.
اگر دندانها بیش از اندازه به سمت پایین رویش یافته باشند، درمان ارتودنسی میتواند آنها را در راستای عمودی جابهجا کند و در نتیجه نمایانشدن لثه را کاهش دهد. در موارد خفیفتر از براکت یا پلاکهای شفاف استفاده میشود و در مواردی که به جابهجایی عمودی کنترلشدهتری نیاز است، وسیلههای کمکی لنگرگاهی به کار میآیند.
هنگامی که علت، رشد عمودی بیش از حد فک بالا باشد، جراحی جابهجایی فک بالا به سمت بالا میتواند مقدار لثهٔ نمایانشده هنگام خنده را مستقیماً کاهش دهد. این جراحی زیر بیهوشی عمومی انجام میشود و دورهٔ بهبودی چندهفتهای دارد. این گزینه برای مواردی نگه داشته میشود که علت زمینهای استخوانی است و با روشهای کمتهاجمیتر بهقدر کافی برطرف نمیشود.
هیچ دو موردی کاملاً شبیه هم نیستند و ترکیب چند روش بدون تشخیص روشن میتواند نتیجهای ناهماهنگ یا کوتاهمدت به بار آورد. ارزیابی معمولاً در چند گام روشن انجام میشود:
پرسش درست این نیست که «کدام روش بهتر است»، بلکه این است که «کدام روش با علت این فرد همخوانی دارد». وقتی نمایانشدن لثه اندک و از جنس عضلانی باشد، مسیر کمتهاجمی مطرح است و وقتی علت ساختاری و استخوانی باشد، ارزیابی جراحی در دستور کار قرار میگیرد.
در بسیاری از موارد، این اصلاح بخشی از یک برنامهٔ گستردهٔ زیبایی است و در کنار سایر درمانها زمانبندی میشود تا نتیجهٔ کلی هماهنگ بماند.
دورهٔ بهبود به روشی که انتخاب میشود بستگی دارد و از «بدون نیاز به استراحت» تا چند هفته متغیر است. نمای کلی زیر برای مقایسه کمککننده است:
پس از هر روش، جلسههای پیگیری برای بررسی روند بهبود و ارزیابی نتیجه تنظیم میشود. در مواردی که اصلاح لبخند همراه با کار ترمیمی انجام میشود، ترتیب کار طوری چیده میشود که درمان ترمیمی پس از تثبیت کامل بافت نرم دنبال شود.
اگر نمایانشدن لثه شما را نگران کرده است، بهتر است پیش از هر تصمیمی علت آن با معاینه روشن شود. برای ارزیابی وضعیت شخصی میتوانید با کلینیک دندانپزشکی در ترکیه در ارتباط باشید و درخواست مشاوره بدهید.